My Roommate:05 JackJae
JackJae
นี่ไม่ถึงกับ NC เป็นแค่ฉากวาบหวามกลัวโดนแบนเลยเอามาลงในนี้
“แจ็คมึงจะทำอะไรปล่อยกู”
แจ็คสันไม่ฟังคำห้ามปามใดๆจากปากยองแจแม้แต่น้อย
ร่างหนาขึ้นค่อมร่างเล็กกว่าแล้วเริ่มเอาหน้าซุกไซร้ไปที่ซอกคอขาว กลิ่นกายของคนใต้ร่างมันทำให้แจ็คสันแทบบ้าเขาไม่สามารถหยุดการกระทำที่ดิบเถื่อนของตัวเองได้เลย
“กูต้องการมึงกูขอเถอะนะ”
แจ็คสันพูดด้วยเสียงแหบพล่าสีหน้าของแจ็คสันตอนนี้มีแต่ความต้องการคนใต้ร่างอย่างห้ามตัวเองไม่ได้อารมณ์ของแจ็คสันตอนนี้คุกกรุ่นไปด้วยกามอารมณ์
“ไม่นะมึงปล่อยกูไอ้เหี้ยแจ็คมึงตั้งสติกูเพื่อนมึงนะเว้ย”
แจ็คสันไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้นเขาเริ่มซุกไซร้ซอกคอคนใต้ร่างเพื่อสูดดมความหอมอีกครั้งแต่ครั้งนี้รุนแรงมากขึ้นกว่าเก่าเพราะแจ็คสันเริ่มขบเม้มตามซอกคอขาวจนเกิดเป็นรอยแดง
มือปลาหมึกของแจ็คสันก็ล้วงเข้าไปในเสื้อตัวบางของยองแจหลังจากนั้นเขาก็ถอดมันออกแล้วโยนออกห่างจากเตียงและแล้วตอนนี้ทั้งสองร่างก็เปลือยท่อนบนทั้งคู่อย่างไม่มีใครเอาเปรียบใคร
หลังจากสูดดมซอกคอคนใต้ร่างจนพอใจแจ็คสันก็เปลี่ยนตำแหน่งมาที่ปากเล็ก
“แจ็คอย่า
อื้อ อ่อยอู”(ปล่อยกู) แจ็คสันใช้ลิ้นแหย่เข้าไปในโพรงปากของยองแจแล้วเริ่มตักตวงความหวานจากปากของคนใต้ร่างอย่างเอาเป็นเอาตายแม้ว่ายองแจจะไม่มีการจูบตอบแต่แจ็คสันก็ยังเล่นสนุกกับปากของคนใต้ร่างอยู่แบบนั้นเขาจูบแบบนั้นอยู่นานจนยองแจเริ่มหายใจไม่ออกจึงใช้มือทุบและผลักแจ็คสันอยู่ตลอดแต่ก็ไม่เป็นผม
แจ็คสันเริ่มจูบหนักขึ้นจนในกลิ่นคาวเลือดจากปากคนใต้ร่าง
“แอ็คอูเอ็บ”(แจ็คกูเจ็บ)
เขาจึงผละออกแล้วเปลี่ยนตำแหน่งมาที่ยอดอกของคนร่างเล็กกว่าเขาใช้ลิ้นดูดดุดจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบน่าอายส่วนมือทั้งสองข้างก็ทำหน้าที่ลูบคลำไปทั่วร่างกายอย่างสะเปะสะปะ
“อื้อแจ็คอย่า”
แจ็คสันลงมือถอดกางเกงยองแจออกไปกองที่พื้นอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้ร่างกายของเขามันร้อนไปหมดเขาต้องการคนใต้ร่างมากจริงๆ
“แจ็คคปล่อยกูเถอะนะมึงเมาอ่ะมึงตั้งสติดิว่ะ”
“กูมีสติดี” ร่างหนากลับไปสนใจหน้าท้องขาวของยองแจแล้วเริ่มดูดดุนอีกครั้งตอนนี้ร่างกายของยองแจมีแต่รอยแดงเต็มไปหมด แจ็คสันใช้มือบีบคลึงที่สะโพกของยองแจอย่างหนักหน่วงตามแรงอารมณ์
ส่วนมืออีกข้างที่ว่างก็บีบคลึงที่แก่นกายคนใต้ร่างที่ยังนอนแน่นิ่งผ่านกางเกงในที่ยังไม่ได้ถอด เขาทำอยู่แบบนั้นจนคนใต้ร่างดิ้นพล่าน
“ฮึกอื้ออออแจ็คปล่อยกูกูไม่ใช่แบมกูไม่ใช่ตัวแทนของใครมึงอย่ามาทำแบบนี้กับกูฮื่ออออ”
ยองแจพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
เขาไม่อยากเป็นตัวแทนของใครเขาไม่ต้องการให้เรื่องมันเป็นแบบนี้
แจ็คสันชะงักแล้วหันไปมองหน้ายองแจซึ่งตอนนี้มีแต่น้ำตาที่ไหลอาบแก้มไม่หยุด
เมื่อเห็นแบบนั้นเขาจึงหยุดการกระทำทั้งหมดแล้วใช้มือของเขาเช็ดน้ำตาให้คนใต้ร่าง
แต่ยองแจก็สะบัดหน้าหนี
“แจกูขอโทษกูไม่ได้เห็นมึงเป็นตัวแทนใครนะร่างกายกูมันต้องการมึงจริงๆมึงที่เป็นมึงอ่ะกูพึ่งรู้ตัวว่าคนที่กูต้องการจริงๆไม่ใช่แบมแบมแต่เป็นมึงคนที่อยู่เคียงข้างกูมาตลอดร่างกายมันไม่โกหกหรอกนะ”
“เหอะมึงไม่ต้องมาพูดให้กูรู้สึกดีหรอกมึงมันก็แค่คนเห็นแก่ตัวเท่านั้นแหละ”มาแบบสั้นๆเป็นไงบ้างง่ะพึ่งลองแต่งเองครั้งแรกถ้าไม่ฟินต้องขอโทษจริงๆนะคะ
กลับไปอ่านต่อนะจ๊ะเด็กดี
http://writer.dek-d.com/SatidaName/writer/viewlongc.php?id=1478041&chapter=6
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น